|

درست نه سال از اولین دوره لیگ برتر میگذرد و با گذراندن هشت دورهٔ آن، این لیگ شش قهرمان مختلف را به چشم دیده است.اما یکی از این قهرمانان با وجود تنها یک قهرمانی در دومین دوره آن لقب پر افتخارترین تیم دههٔ ۸۰ که به دهه حرفهای فوتبال ایران ملقب شده را یدک میکشد. مشخصا این تیم سپاهان است. تیمی که با سه بار قهرمانی در جام حذفی-نایب قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا و حضور در جام باشگاههای جهان و حضور شش باره در هفت دورهٔ اخیر لیگ قهرمان آسیا را در کارنامهٔ خود میبیند. اما در کنار این افتخارات حضور در رتبه ۵۵ جهان در رنکینگ فیفا و همچنین قرار گیری در بین نامزدهای قهرمانی در آسیا در سالهای اخیر در نظرسنجیهای فدراسیون جهانی فوتبال که آخرین بار آن هم اکنون دیده میشود و با وجود چهار نماینده از ایران و حضور دیگر تیمهای قدرتمند شرق و غرب آسیا این نام سپاهان است که در این فهرست خودنمایی میکند. این اتفاقات نشان دهنده وجهه بالای بین المللی سپاهان در جامعه جهانیست. مسئلهای که بسیاری را در کشور ما خوشحال که نکرده هیچ بلکه آنها را بسیار ناراحت هم کرده است. در برهوت فوتبال ما در سالهای اخیر این تنها سپاهان بوده که با درخشش خود در آسیا نام فوتبال ایران را زنده نگاه داشته است. بررسی نتایج سپاهان در آسیا بخوبی قدرت این تیم را در این رقابتها نشان میدهد و بیهوده نیست که هرساله جزو مدعیان محسوب میشود. و این در حالی است که هر سال که سپاهان در رقابتهای داخلی مقامی را کسب کرده رسانههای داخلی سعی در کمرنگ کردن آن با مسائلی مثل داوری داشته اند. هر سال که سپاهان خود را مدعی نشان نداده و تهدیدی برای سرخابیها نبوده از حملات رسانهها در امان بوده. اما در سالهای قدرتمندی از ابتدای لیگ تا انتها مورد حملههای بسیار ناجوانمردانه رسانههای عمدتاً رنگی قرار گرفته. مثل قهرمانیهای این تیم در جامهای حذفی .اما در سال قهرمانی پرسپولیس حتئ متعصبترین طرفداران پرسپولیس هم از احکامی که برای سپاهان در آن سال صادر میشد تعجب میکردند. قصد ریز شدن و باز کردن مسائل آن سال را نداریم اما همینقدر اشاره کنیم که بعداز دو سال بسیاری از نابودی تیمی توسط مسئولان داخلی صحبت میکنند که با شایستگی به بالاترین سطوح آسیا و جهان رسیده بود و در آن سال بلایی بر سر این تیم آوردند که تا دو سال نتوانست صلابت خود را حفظ کند. اما به واسطهٔ مدیریت قوی امسال باز هم سپاهانی متفاوت را شاهد هستیم. تیمی که کمتر تیمی از آن کمتر از دو گل دریافت کرده است. تیمی که همهٔ بهترینهای لیگ را یکجا در اختیار دارد و از این حیث در حال ثبت رکوردی بسیار جالب است. نگاهی به جدول رده بندی همه چیز را عیان خواهد کرد. اما باز هم مانند سالهای قبل و حتئ بسیار بدتر شاهد هستیم که رسانههای بسیاری تحمل دیدن این صدر جدول را ندارند و بسیاری از این دوستان قلم خود را صرفاً با بستن چشم بر روی حقایق واضح لیگ و تنها از روی تعصّب میچرخانند. این فصل اما داستان جور دیگری برای سپاهان نگارش شده است. اینبار دست روی داوریهای سپاهان گذشته اند. در حالی که در ۹۵% بازیهای لیگ امسال مربیان تیمهای بازنده از داوری گله کرده اند اما این دوستان جوری از بازیهای سپاهان مینویسند و میگویند که گویی همه داوریها فقط و فقط به نفع این تیم بوده است. اما جالب اینجاست که در برخی موارد تیمهایی مدعی این مورد شده اند که در مقابل سپاهان از داوری سود هم برده اند. چگونه است که بازیهایی که حتئ در برنامهٔ ۹۰ مشخص شده که داوری به ضرر سپاهان بوده هیچ مانوری ندارد اما برعکس آن ساعتها تحلیل میشود؟؟؟ براستی انصاف هم چیز خوبی است. مصاحبهٔ مطبوعاتی مربیان ما بسیار کلیشهای شده است. هر زمان که پیروز میدان هستند از همه چیز تعریف و تمجید میکنند و مدعی میشوند که تیم حریف را خوب تحلیل کرده و بازیکنانشان بسیار خوب تاکتیکهای آنها را در زمین پیاده کرده اند. اما زمانی که بازندهٔ میدان هستند تنها موردی که بد نبوده کار تیمی آنها و ضعف بازیکنانشان بوده و بصورت مشخص یا داور مسابقه باعث شکسته آنها شده یا زمین کج بوده یا باد بر خلاف حرکت تیمشان در حال وزش بوده و تنها ایرادی که نبوده ضعف تیمی آنها و بازیکنانشان بوده است. البته این ایراد اخلاقی ریشههایی هم دارد. زمانی که ۸۵% تیمهای لیگ ما تعویض مربی را در خود میبینند و شاید تا آخر فصل فقط تیمهای قهرمان و نایب قهرمان تعویض مربی نداشته باشند دیگر مربیان مسئولیت شکستها را قبول نمیکنند. اما صبحت کردن و تهمت زدن هم این روزها بسیار راحت شده است. کربکندی در حالی صحبت از فوتبال کثیف میزند که به گفتهٔ خودش ۹۰ دقیقه دفاع تیمش زیر فشار شدید حملات سپاهان بوده است. آن هم در شرایطی که میزبان این بازی بوده و برتری خود را هم مدیون پنالتیای بوده که داور مسابقه برای تیمش گرفته است. اما زمانی که برتری را در دقیقهٔ آخر از دست میدهد بعد از آن با مصاحبهٔ خود بسیاری چیزهای دیگر را هم زیر سوال میبرد. کربکندی تیم خود را میستاید در حالی که ۹۰ دقیقه در زمین خود زیر فشار حملات سپاهان بوده است. البته ایشان از همکاران خود تبعیت میکنند و این ایرادی است در بین همهٔ مربیان ایرانی که هیچ گاه ضعف را در کار خود جستجو نمیکنند و اینگونه است که بسیاری از آنها حتئ توان هدایت یک تیم را برای یک فصل هم ندارند.
وجود این همه حجمهٔ تبلیغاتی بر علیه سپاهان تنها به این علت صورت میگیرد که این تیم تیمهایی را با اختلاف زیاد پشت سر گذاشته که ادعای محبوبیت زیاد دارند و همهٔ ابزارها و رسانهها را پشت سر خود میبینند. اما حمایت از تنها باشگاه واقعا حرفهای و بین المللی ایران در حالی صورت نمیگیرد که این تیم تا چند وقت دیگر نمایندهٔ ایران در لیگ قهرمانان خواهد بود.ای کاش اگر حمایتی نبود این همه تخریب ناجوانمردانه هم نبود. حتئ کار از تخریب هم گذشته و به نادیده انگاشتن کشیده شده است. در حالی که همه جای دنیا بازیهای تیم صدرنشین پخش مستقیم میشود در ایران مردم باید بازیهای بسیار ضعیف تیمهای رده چهار و پنج جدول را تحمل کنند. اینست ادعای حرفهای بودن که برنامهٔ فوتبال برتر و تهیه کنندگان آن دارند؟؟آقایان بخواهند یا نخواهند این تیم با مدیریت بسیار قوی و حساب شده سالهای سال باز هم مدعی اصلی قهرمانی خواهد بود چون اصل این اتفاق یعنی انسجام مدیریتی و حرفهای بودن را دارد و اگر قرار باشد تیمی آبرودار فوتبال ایران در اسیا باشد همین سپاهان خواهد بود.
روی صحبت پایانی با رسانههای جمعی و مخصوصاً برنامهٔ ۹۰ و دیگر برنامههای رسانهٔ ملی است که اگر واقعا ایرانی هستید و دلسوز ایران و آبروی ایران و فوتبال ایران هستید بجای تخریب تنها تیم قدرتمند و حرفهای ایران از این تیم حمایت لازم را به عمل آورید تا شاید بتوان بعد از سالها طعم قهرمانی در آسیا توسط یک تیم ایرانی را چشید
 |